kończyć (Polnisch)Bearbeiten

VerbBearbeiten

Aspekt
imperfektiv perfektiv
kończyć skończyć
Zeitform Person Wortform
Präsens ja kończę
ty kończysz
on, ona, ono kończy
Imperativ Singular kończ
Präteritum on kończył
ona kończyła
oni kończyli
Adverbialpartizip Partizip Aktiv Partizip Passiv
kończąc kończący kończony
Alle weiteren Formen: Flexion:kończyć

Worttrennung:

koń·czyć

Aussprache:

IPA: [ˈkɔɲt͡ʃɨt͡ɕ]
Hörbeispiele:   kończyć (Info)

Bedeutungen:

[1] transitiv: etwas zu Ende führen; beenden
[2] transitiv: das Ende von etwas darstellen; beenden
[3] transitiv, Bildung: abschließen, beenden

Sinnverwandte Wörter:

[1] zakańczać, zakończać

Beispiele:

[1]
[3] „Podróżny do folwarku nie biegł sług zapytać, / Odemknął, wbiegł do domu, pragnął go powitać, / Dawno domu niewidział; bo w dalekiém mieście / Kończył nauki, końca doczekał nareszcie.“[1]

Wortbildungen:

ukończyć, wykończyć, zakończyć

ÜbersetzungenBearbeiten

[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „kończyć
[1] Słownik Języka Polskiego – PWN: „kończyć
[1] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „kończyć
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „kończyć

Quellen:

  1. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource), Seite 9–10.