rumieniec (Polnisch)Bearbeiten

Substantiv, mBearbeiten

Singular Plural
Nominativ rumieniec rumieńce
Genitiv rumieńca rumieńców
Dativ rumieńcowi rumieńcom
Akkusativ rumieniec rumieńce
Instrumental rumieńcem rumieńcami
Lokativ rumieńcu rumieńcach
Vokativ rumieńcu rumieńce

Worttrennung:

ru·mie·niec, Plural: ru·mień·ce

Aussprache:

IPA: [ruˈmʲɛɲɛt͡s]
Hörbeispiele:

Bedeutungen:

[1] rötliche Färbung der Wangen oder des Gesichts; Röte, Gesichtsröte, Erröten
[2] Gartenbau: rote Färbung des Apfels auf einer Seite

Beispiele:

[1] „Tymczasem przenoś moję duszę utęsknioną / Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych, / Szeroko nad błękitnym Niemnem rosciągnionych; / Do tych pól malowanych zbożem rozmaitém, / Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem; / Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała, / Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała, / A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą / Zieloną, na niéj zrzadka ciche grusze siedzą.“[1]
[2]

Redewendungen:

[1] nabierać rumieńców
[1] oblewać się rumieńcem

ÜbersetzungenBearbeiten

[1] Polnischer Wikipedia-Artikel „rumieniec
[2] Polnischer Wikipedia-Artikel „rumieniec owocu
[1] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „rumieniec
[1, 2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „rumieniec
[1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „rumieniec
[*] Słownik Ortograficzny – PWN: „rumieniec

Quellen:

  1. Adam Mickiewicz: Pan Tadeusz. Czyli ostatni zajazd na Litwie. Historja szlachecka z r. 1811 i 1812, we dwunastu księgach, wierszem. Alexander Jełowicki, Paris 1834 (Wikisource), Seite 8.